FTS tim je razgovarao sa profesoricom engleskog jezika Semirom Srna – Fočo na temu: Važnost poznavanja engleskog jezika u fudbalu

U mnoštvu obaveza sa kojim se djeca današnjice bore, pogotovo mladi sportisti, učenje jednog ili više stranih jezika često predstavlja još jednu obavezu, u nizu mnogih, koja im oduzima vrijeme od dragocjenog djetinjstva.
Međutim, zbog svega što moderna tehnologija u ovom vremenu pruža ali i neizvjesne budućnosti zbog ubrzanog razvoja kompetencija u svim oblicima vještina, tanka je linija između gubljenja vremena i uživanja u bezbrižnim trenucima djetinstva, pa je preporučljivo pažljivo izbalansirati, isplanirati i kombinovati vrijeme učenja, treninga i zabave.
Kao dugogodišnji nastavnik engleskog jezika, imala sam priliku raditi sa učenicima koji su od vrlo ranih godina počeli trenirati neki od sportova, najčešće fudbal. Prateći njihov napredak u savladavanju engleskog jezika kao i napredak u fudbalskoj karijeri u periodu od devete do šesnaeste godine intenzivno, a kasnije, po odlasku iz osnovne škole, indirektno, mogla bih napraviti presjek i razdvojiti ih u dvije imaginarne grupe.

Obje grupe su imale jednu zajedničku osobinu, a to je da su svi mali sportisti revno i redovno završavali svoje školske zadatke i obaveze mnogo češće i brže nego njihovi vršnjaci koji se nisu bavili nekim od sportova, a samim tim imali više slobodnog vremena.
U prvu grupu, “Doers”, svrstala bi dječake iz raznih perioda mog podučavanja koji su pokazivali nadprosječno zanimanje za sticanje znanja engleskog jezika i učestvovali u svim aktivnostima i vježbama. Mladi fudbaleri iz ove grupe su redovno radili zadaće ali i tražili dodatne aktivnosti.
Druga grupa “Shirkers”, sportista su također redovno obavljali svoje školske dužnosti, ali sa manje želje i uloženog truda opravdavajući se nedostatkom vremena zbog treninga.
Uočila sam da su učenici prve grupe “Doers”, imali bolje rezultate, osvojene medalje, kupove a kasnije i bolje transfere jer su svoje takmičarske kompetencije usavršavali na više nivoa i načina pa i tokom vježbi pisanja, govora, razumjevanja i razgovaranja na stranom jeziku. Nažalost, jako mali broj mojih bivših učenika iz imaginarne grupe “Shirkers” su kasnije imali zapažene rezultate kao profesionalni sportisti.
Pored mog ličnog zapažanja da se ovdje radi o jačanju mentalnih, takmičarskih i motoričkih kompetencija kroz učenje stranih jezika, tu je i nepobitna činjenica da će poznavanje stranog jezika svakom mladom sportisti otvoriti više mogućnosti u vidu saradnje sa stranim klubovima, trenerima i fudbalskim kampovima, a kasnije obezbijediti i profesionalnu internacionalnu karijeru.

Dakle, moja preporuka mladim fudbalerima je da posvete jednaku količinu vremena i energije učenju stranog jezika, sa akcentom na engleski jezik, kao i na terenima i treninzima, jer uspjeh prema kojem oni streme zavisi od mnogo faktora i vještina koje uspiju izgraditi do prvog profesionalnog ugovora.
Strani jezik se ne mora učiti samo u školi ili školi stranih jezika. Poznato je da se strani jezik jako brzo usvaja kroz različite aktivnosti pa bi, u cilju što bolje isplaniranog i iskorištenog vremena, škole fudbala, također, mogle uvesti praksu komuniciranja na engleskom jeziku tokom treninga . Na taj način, mladi fudbaleri bi učili strani jezik sa ciljanim vokabularom, i uz onaj koji nauče u školi, bit će pripremljeni za sve izazove koji ih čekaju u budućoj karijeri, a što je možda najvažnije, uštedjet će vrijeme za ono, prijeko potrebno, uživanje u trenucima djetinjstva.

Za FTSNews - Semira Srna Fočo, prof engleskog jezika

Photo: Private